Start
Friday, 10 February 2012 14:22Imieniny: Elwira, Gabriel, Jacek, Jacenty, Scholastyka, Tomisława

 
 
Menu główne
Start Start
Księga gości Księga gości
W obiektywie W obiektywie
Ogłoszenia dyrektora Ogłoszenia dyrektora
Plan lekcji Plan lekcji
E-dziennik E-dziennik
Zastępstwa Zastępstwa
--------------------------------------
Dyrekcja Dyrekcja
Rada Pedagogiczna Rada Pedagogiczna
Rada Rodziców Rada Rodziców
Samorząd Szkolny Samorząd Szkolny
Pedagog i psycholog Pedagog i psycholog
Biblioteka Biblioteka
Koła zainteresowań Koła zainteresowań
Osiągnięcia Osiągnięcia
Wydarzenia artystyczne Wydarzenia artystyczne
Wydarzenia dydaktyczne Wydarzenia dydaktyczne
Wydarzenia społeczne Wydarzenia społeczne
Wydarzenia sportowe Wydarzenia sportowe
Orlik Orlik
Matura Matura
Wymiana młodzieży Wymiana młodzieży
Krwiodawstwo Krwiodawstwo
Turystyka Turystyka
Wolontariat Wolontariat
Społeczność uczniowska Społeczność uczniowska
Publikacje Publikacje
Historia szkoły Historia szkoły
Absolwenci Absolwenci
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 
 
 
 

Powiedzieli :

"Kiedy widzę te dziewice pozbawione jakiejkolwiek wiedzy ;"

 

 
 
 
 
Reżyser o Weselu PDF Drukuj Email
Wpisał: Admin TS   
W roku ogłoszonym przez Sejm RP – Rokiem Stanisława Wyspiańskiego – 28 listopada 2007r. – dokładnie w dniu 100 rocznicy śmierci wybitnego polskiego poety, twórcy dramatów, malarza i artysty teatru, autora „Wesela” – w auli szkoły odbyła się premiera spektaklu pt. „Kaz tys ta Polska...?”
 

– zagranego przez uczniów, przygotowanego przez grupę ludzi z pasją: nauczycieli, uczniów, pracowników szkoły, którym udało się stworzyć profesjonalne multimedialne widowisko, przyjęte przez szkolną widownię z dużym zainteresowaniem i aplauzem. W auli przedstawiono także prezentację uczniowską poświęconą „czwartemu wieszczowi” i jego dziełu oraz zorganizowano wystawę obrazującą życie i wieloaspektową twórczość „Leonarda da Vinci współczesności” – bo tak nazwano Stanisława Wyspiańskiego – osobowość iście renesansową, „wszechstronnego artystę, który był jednym z największych synów umęczonej Ojczyzny[...] i który zdobył się na głos <<z tego pokolenia>>: wołał o wyzwolenie z pod obcej przemocy, nie tylko materialnej, ale i duchowej...” (jak czytamy w nekrologu z 28 XI 1907r.).

Targany wątpliwościami wieku, nie przestał nigdy wierzyć w duchowy cel życia, w nieśmiertelność, bo w śmierci widział tylko drogę do nowego, wyższego bytu, ku któremu Naród wieść pragnął...” ( z nekrologu).

Scenariusz spektaklu opiera się na fragmentach „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego – w układzie własnym, wybranych sekwencjach z filmu „Wesele” Andrzeja Wajdy oraz na tekstach poetyckich nagranych przez wybitnych aktorów polskich : fr. poematu „Myśląc Ojczyzna” K. Wojtyły recytują: G.Holoubek i A. Żmijewski, a „Moją piosnkę” C.K.Norwid śpiewa chór U.Śl. w Cieszynie (nagranie płytowe). Efekty dźwiękowe – bicie serca, dźwięk wiatru i rogu oraz fr. tekstu Balińskiego „Niebo Szekspira” wykorzystano również z nagrań CD. Scenografię zainspirował tekst K. Wierzyńskiego: „Ojczyzna chochołów” (stąd na scenie wiele symbolicznych chochołów ze słomy w ogrodzie obok wiejskiego dworku bronowickiego z obrazami Matejki na ścianach /reprodukcja xero/ oraz ogromna kukła głównego Chochoła z „Wesela”).

Pomysł łączenia i przeplatania sekwencji scenicznych (granych przez aktorów) z filmowymi i swoistego dialogu tych dwóch form przekazu, niekiedy celowego dublowania scen z akcentem na inne szczegóły – okazał się trafny i w odbiorze ciekawy, spójny. Udało się stworzyć odpowiedni klimat do odbioru treści symbolicznych.

Tekst Wyspiańskiego ma charakter ponadczasowy; odniesienia do sumienia i odpowiedzialności za indywidualny i zbiorowy los – są uniwersalne i zawsze aktualne (jest to swoiste „powołanie narodu na sąd sumień!” – określenie Łempickiej).

Sceny pantomimiczne wzmocnione grą świateł, żywą muzyką skrzypiec i strojami aktorów działają na widza mocniej, dobitniej.

A sens całego przedsięwzięcia? Nie tylko zaliczenie kolejnej ważnej, narodowej rocznicy! Ale przede wszystkim odwołanie się do najgłębszych pokładów wrażliwości etycznej człowieka – do sumienia, próba obudzenia serca i uświadomienia potrzeby reagowania sercem na to, co ważne, święte i warte zaangażowania całego człowieka (nie tylko intelektu). A takim tematem jest na pewno: zakorzenienie człowieka w tradycji, polskości, w tym, co narodowe, własne; poczucie tożsamości w europejskiej wspólnocie narodów. Nie można być tylko „pawiem narodów i papugą”, bo w konsekwencji takiej postawy łatwo stać się „niewolnicą cudzą”. To już przerabialiśmy w historii (mówi o tym m.in. J.Słowacki i inni). Przynależność do określonego narodu nie jest tylko formalne. I nie chodzi tu o jakieś nacjonalistyczne czy ksenofobiczne zapędy, ale o coś bardzo fundamentalnego. Język, kultura, tradycja, historia, sztuka, ludzie, dobre dziedzictwo – to skarb, który nosimy w sobie. (Złe dziedzictwo, niestety, też!). Nieprzypadkowo Ojczyznę w literaturze nazywano niejednokrotnie Matką. Chodzi więc o związek najgłębszy, choć często niedostrzegalny, o którym mówi serce (jeżeli jest żywe!)... .

A więc: Kaz tys ta Polska?... No oczywiście, po odzyskaniu niepodległości – w granicach terytorialnych państw. Ale jeszcze bardziej w sercach Polaków rozsianych po całej Europie i świecie; tak jak to trafnie wyraża nasz hymn narodowy napisany w czasach niewoli.

Obyśmy Ją (Ojczyznę!) tylko chcieli kochać jak matkę. A matka nie zawsze jest (i musi być) bogata... kocha się ją dlatego, że jest matką. Bogactwo zresztą nie ma mocy zaspokoić głodu duchowego, wewnętrznej pustki.

W finałowych sekwencjach scenicznych ogród chochołów zamienił się w ogród róż, które rozkwitły po zimowym śnie, bo przecież:

„Nie przeziębi najgorszy mróz,
jeśli kto ma zapach róż.
Owiną go w słomę zbóż,
a na wiosnę go odwiążą
i sam odkwitnie!” (słowa Racheli z „Wesela”)

Kto ma „zapach róż” we wnętrzu, czyli widzi najlepiej – bo sercem! – ten wie, o czym mowa.

A oto autorzy i realizatorzy pomysłu:

Postacie (aktorzy na scenie)
· Panna Młoda – Monika Weryńska – kl.IIIg
· Pan Młody – Rafał Bura – kl.IIIf
· Poeta – Jonasz Smotryk – kl.IIIf
· Rachel – Urszula Wydra – kl.IIIj
· Isia – Martyna Kołacka – kl. IIIg
· Chochoł – Marek Grabiniok – kl.IIIa
· Jasiek – Roger Gołombek – kl.IIId
· Dziennikarz – Wojciech Szaj – kl.IIId
· Stańczyk – Łukasz Zaczek – kl.IIe
· Chochoły – Ula Wydra, Martyna Kołacka, Marcin Styczyński, Grzegorz Czech, Beata Kulińska

· Skrzypce – Beata Student – kl.IIIc

Operatorzy dźwięku i wizji: Marcin Rajwa IIc, Grzegorz Keler IIId

Operatorzy świateł: Daniel Żaczek IIc, Jaromir Ziółkowski IIId

Scenografowie – przygotowanie chochołów ze słomy, strojów, chochlich czapek, rekwizytów...
Magda Szymaniec Ie
Maja Łangowska Ie
Maria Ogierman Ie
Martyna Rek Ie
Magda Wowra IIIf
Angelika Milimąka IIIb

Przygotowanie prezentacji multimedialnych: uczniowie kl. Ie

Pokaz: Michalina Dudek, Agnieszka Czyż

Nauczyciele i pracownicy szkoły:

Ewa Biela, Renata Szymanek – scenografia, wystawa, prezentacje
Jan Grzyb         – wykonanie rekwizytów i konstrukcji scenicznych
Albert Świerkot - studyjne przygotowanie nagrań CD i DVD do potrzeb spektaklu - opracowanie kodu świateł wg scenariusza
Władysława Bańczyk
                            - reżyseria
                            - opracowanie całościowej wizji scenicznej spektaklu,
                            - dobór i układ tekstów i nagrań CD i DVD
                            - układ myślowy scenariusza
                            - przygotowanie aktorów

Żegnając się  "
Kto ma „zapach róż” we wnętrzu, ... -
pozdrawiam społeczność internetową
Władysława Bańczyk

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
 
 

Advertisement
Design by TS & ZG
© 2012 LO1 Wodzisław Śl - Jedynka
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.