|
|
 |
|
 |
| |
|
Wpisał: Admin TS
|
 Dzień Papieski w naszej Jedynce z udziałem arcybiskupa Mieczysława Mokrzyckiego - sekretarza dwóch papieży
W dniu 6 listopada 2009 roku w auli naszej szkoły odbyło się niezwykłe spotkanie z okazji Dnia Papieskiego, obchodzonego w tym roku pod hasłem: Jan Paweł II - Papież Wolności. Niecodziennym gościem był Arcybiskup Lwowa - ks. Mieczysław Mokrzycki- sekretarz dwóch papieży: Jana Pawła II i Benedykta XVI., który przybył do nas wraz z diecezjalnym Metropolitą- ks. Arcybiskupem Damianem Zimoniem.
Drogę księdza M. Mokrzyckiego ze Lwowa do Rzymu przedstawił językiem serca ks. dr Arkadiusz Wuwer, wykładowca KNS na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, który do Rzymu dotarł z Wodzisławia przez Katowice (WŚSD); jest bowiem absolwentem naszego Liceum. Metropolita Lwowski przybył do Wodzisławia na zaproszenie Dyrekcji I LO i p. Elżbiety Tkocz. Gospodarzem spotkania była p. dyrektor Anna Brachmańska-Uherek oraz ks. dziekan Bogusław Płonka. W uroczystości uczestniczyła nasza młodzież, a także zaproszeni goście: Starosta- Jerzy Rosół, Naczelnik Wydziału Oświaty - Edyta Glenc, oraz przedstawiciele PCPR – Irena Obiegły i Renata Hernik, przyjaciele szkoły oraz rodzice. Głównym adresatem uroczystych obchodów Dnia Papieskiego była młodzież, która aktywnie uczestniczyła w przygotowaniu spotkania. Zorganizowała ona koncert charytatywny na rzecz pomocy Kościołowi na Wschodzie, przygotowała program artystyczny pod kierunkiem Władysławy Bańczyk. Rozmowę z abp. M. Mokrzyckim poprowadzili: Klaudia Bartocha, Dominika Zielińska i Jakub Wojtanowski. Przewodnicząca Samorządu uczniowskiego Joanna Sauer, przekazała Gościowi ze Lwowa dar serca od uczniów - przekaz pieniężny na pomoc Kościołowi na Ukrainie.
Młodzież prowadząca rozmowę z abp M. Mokrzyckim pytała zacnego Gościa, który był zawsze „w cieniu", który nazwał siebie "człowiekiem cieniem" ( nieodłącznie obecnym przy boku Jana Pawła II), o osobiste relacje z papieżem, o Kościół obrządku łacińskiego na Wschodzie, o relacje między wyznaniami, o to, jak działała świętość w codzienności papieża, o fenomen zaufania i miłości do młodzieży, która przecież ma świadomość, że nie jest idealna, o sytuacje, które gniewały, czyli wzbudzały tzw. święty gniew papieża. Było jeszcze wiele pytań, na które odpowiedź można znaleźć w wydanej w marcu 2009 roku książce: „Najlepiej lubił wtorki".
Dar tego spotkania i otrzymane błogosławieństwo biskupie nie działa automatycznie, wymaga odpowiedzi i współpracy woli i serca. Trzeba ufać, że tak się stanie. Tym bardziej, że Joanna Sauer wyraziła wolę młodzieży wyraźnie i jasno: "Pragniemy być wierni duchowemu testamentowi i dziedzictwu Jana Pawła II, które nam pozostawił. Przesłanie życia w miłości, pojednaniu, prawdziwej wolności jest nam szczególnie bliskie. Jesteśmy młodzi, kształtujemy swoją osobowość w nieustannych wyborach, dojrzewamy, błądzimy, uczymy się żyć godnie i pięknie. Pociągnięci Jego przykładem umiłowania prawdy i bezwarunkowej miłości, też tak pragniemy żyć ".
Władysława Bańczyk
Rozmawiając z młodymi ludźmi często można usłyszeć, że Jan Paweł II jest dla nich autorytetem. Ale czy rzeczywiście tak jest? Czy może raczej powtarzamy modne slogany o „pokoleniu JPII”? Na te pytania mogliśmy sobie odpowiedzieć podczas Szkolnego Dnia Papieskiego, który był okazją do przypomnienia nauczania Jana Pawła II, do stanięcia w prawdzie przed samym sobą i do udzielenia odpowiedzi na pytanie: Czy ja żyję tym nauczaniem?
Temat tegorocznego Dnia Papieskiego: „Jan Paweł II – papież wolności” pozwolił nam zatrzymać się i podjąć refleksję nad naszymi zniewoleniami i nad tym, co o tych zniewoleniach mówił Jan Paweł II, który przecież tak bardzo ukochał ludzi młodych, który właśnie w nas widział przyszłość i nadzieję Kościoła.
Nie wątpię, że Szkolny Dzień Papieskich na długo pozostanie w naszej pamięci, że nauczanie Jana Pawła II będzie dla nas – uczniów – wciąż żywe i aktualne, że życie zgodne z tym nauczaniem pozwoli nam na zawsze pozostać ludźmi prawdziwie wolnymi, wszak „ku wolności wyswobodził nas Chrystus” i to On sam pragnie wyrwać nas z naszych niewoli.
Piotr Glenc
|
|
|
 |
|
 |
|
